اهل خیبر ! این همان محبوب دلها ایلیاستجان موسی! چشم بگشایید ، این هارون ماست واقعا با شیر حق جنگیدن از خوش باوری ستپهلوان ! گویی حواست نیست ! این آقا علی ستپیش خود گفتید : ای در را چه محکم بسته ایددر به روی فاتح درهای عالم بسته اید ؟در به در ، دنبال حیدر عاشقانش روز و شبدر به رویش بسته اید ؟ ای قفل بر دل ها ! عجب !دل به این دیوارهای بی اثر خوش کرده اید ؟آی ! حیدر می رسد ، دل را به در خوش کرده اید ؟روز و شب باز است درهای نگاهش بر همهبر همه باز است ، غیر از دشمنان فاطمهدست حق در چارچوب و بست در ،

در فاصلۀ سی و دو فرسنگی شمال مدینه، جلگه وسیع و حاصل‌خیزی قرار داشت که آن‌را «وادی خیبر» می‌نامیدند، ملت یهود پیش از بعثت برای سکونت در آن نقطه دژهای هفت‌گانه محکمی ساخته بودند.از آنجا که یهودیان خیبر در توطئه‌های گذشتۀ مشرکان،به آن‌ها کمک کرده بودند، و در جنگ احزاب نیز با کمک‌های مالی یهود از تمام عربستان، مشرکان را جمع کرده بودند، پیامبر اسلام تصمیم گرفتند که این کانون توطئه را بر چینند. خصوصیات قلعهدژهای هفت‌گانه خیبر هر کدام نام مخصوصی داشتند که عبارتند از: ناعم، قموص، کثیبه، نطاة، شق، وطیح